در پارگی ات می نوشم

همچون کتابی بازشان می کنم

و آنجا می خوانم هر آنچه مرا می کشد

باتاي در كتاب ِ  érotisme، تاكيد مي كند كه شهوت در اساس

تخطي از نفس ِ ناب است و بنابراين ( نا آگاهانه) با مرگ پيوند

دارد .

در شهوت طلبي ، ميل ِ جنسي انسان به اوج ِ خود مي رسد كه

همانا سر پيچي(تنظيم شده ) از محرمات است . در نظريه ي

باتاي ، شهوت طلبي به راهي به سوي ِ پيوستگي ِ هستي در

مرگ تبديل مي شود . هر شخصي در مقام ِ فرد ، نا پيوسته

است . شهوت طلبي به عنوان ِ تخطي از اين نا پيوستگي ،

منشا اصلي ِ اضطراب است : زيرا شهوت ، تخطي  يا سر – پيچي  از ممنوعيت ها نيز هست:   

ممنوعيت با سرپيچي ( ازممنوعيت) شناخته مي شود . پس ، شهوت طلبي

 مويد ِ پاره كردن ِ حدو مرزهاست و به آميختگي ي كه به تسري

 اضطرابِ مبتني بر از دست رفتن ِ تماميت و يكپارچگي ( فردي )

منجرمي شود. از همين روست كه (پرداختن ) به وسوسه ي شهوت

به اهداف ِ ديني اختصاص يافته است .بنا براين شهوت طلبي ،

به عنوان ِ راه گشاي ِ ديگريت ، نه تنها نقطه ي مقابل ِ تقدس

 نيست ، بل پايه و اساس ِ آن است . انسان ها از رهگذر ِ گريه ،

زخم ، تخطي از حد و مرزها  با هم متحد مي شوند . پيداست كه

شهوت طلبي بر محور ِ افقي قرار دارد : اما شرط ِ امكان پذيري

اين محور افقي ، وجود ِ نظام ِ ممنوعيت ها – محور عمودي –است[1] .

اروتیسم ِ باتای آزاد سازی از سکسوا لیته ، ( اعلان ) بی گناهی

از شهوت پرستی sensualité  بی قید و بند نیست : طبق اصل

زیبا شناسیکی که هر آنچه را که مدیون ِ بودلر است پنهان نمی کند

 تجربه ای را می سازد که بدون آن انسان نمی توانسته از بین برود .

 باتای خود می گوید : اروتیسم تایید زندگی تا دم مرگ است[2].