تبليغاتX
مادام ادواردا
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
 

 

 à PH

 

 

باید چیزی بپوشم ...

تا او عریانم کند                                                       ماری-لور داگوا

 

 

شورت؟ استرینگ؟ سر ِ هم ؟

و ِندِربرای ِ اصل !

پورت-ژارولتِل !

کفش 8 سانت ؟

نیم چکمه؟ جوراب شلواری ؟

پودر ِ بل اِپُک؟

ابریشمی؟ ساتن؟ چرم؟ لاتِکس؟

پیراهن ِ بلند؟

مینی ژوپ ِ زیپ دار ؟

قرمز؟ نباتی؟ بنفشِ سیر؟ ارغوانی؟

 

به هر صورت بی ریخت ام ...

بی ریخت... بی ریخت ...

مهم نیست.

نفله اش می کنم !

 

جوراب ِ ساق بلند ِ نخ کش شده

ناخن شکسته

ریمل ریخته

دلم می خواهد بخندم

همان طور که همیشه می خندم . زیاد .

 

 

رژ ِ لب ِ اِو

جین ِ تگری و ودکای ِ تونیک

عطر ِ شانس

 

لابد ویکتور هوگو می گوید:

دختره با این قدِ بلندش دامن خیلی کوتاهی پوشیده بود .

 

(...)

 

- « خوشگلم  هیچ می دونی برج ِ ایفل همسن ِ پورت-ژارولتِه ؟ »

 

- « کلمات هیچ طنینی ندارند»

 

او رفت. آن وقت دختر واژه نامه ی« مورلوت » را روی لبها و دهانش گذاشت. 

 

 

 

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط سمیرا رشیدپور در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387 و ساعت 1:37 | 
Powered By BLOGFA - Designing & Supporting Tools By WebGozar